У адпаведнасці з артыкулам 24 Закона Рэспублікі Беларусь “Аб занятасці насельніцтва Рэспублікі Беларусь” ад 15 чэрвеня 2006 года № 125-З дапамога па беспрацоўі назначаецца органамі па працы, занятасці і сацыяльнай абароне. Рашэнне аб прызначэнні дапамогі па беспрацоўі або аб адмове ў яе прызначэнні прымаецца органам па працы, занятасці і сацыяльнай абароне на працягу дзесяці каляндарных дзён з дня рэгістрацыі грамадзяніна ў якасці беспрацоўнага.

У прызначэнні дапамогі па беспрацоўі можа быць адмоўлена ў выпадку:

спынення працоўнай дамовы, заключанай на нявызначаны тэрмін, па ўласным жаданні, пагадненні бакоў, альбо спынення працоўнай дамовы па падставах, прадугледжаных пунктамі 4, 5, 7–9 артыкула 42, пунктам 5 артыкула 44 і артыкулам 47 Працоўнага кодэкса Рэспублікі Беларусь, а таксама звальнення (адлічэнні) за парушэнне воінскай (вучэбнай) дысцыпліны, страты (адсутнасці) крыніцы даходу ў выніку незаконных дзеянняў;

непадачы дэкларацыі аб даходах.

Дапаможнік па беспрацоўі выплачваецца з дня рэгістрацыі ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне ў якасці беспрацоўнага ў наступным парадку (за выключэннем выпадкаў, прадугледжаных гэтым Законам):

за першыя 13 каляндарных тыдняў – у памеры 70 працэнтаў і за наступныя 13 каляндарных тыдняў – 50 працэнтаў сярэдняй заработнай платы (даходу) па апошнім месцы працы, але не менш за адну базавую велічыню і не больш за дзве базавыя велічыні пры ўмове, што беспрацоўны на працягу 12 месяцаў, якія папярэднічалі рэгістрацыі ў якасці беспрацоўнага, меў аплачваную працу (даход) не менш за 12 каляндарных тыдняў на ўмовах поўнага працоўнага дня (тыдня) або на ўмовах няпоўнага працоўнага дня (тыдня) з пералікам на 12 каляндарных тыдняў з поўным працоўным днём ( тыднем);

за першыя 13 каляндарных тыдняў – у памеры 100 працэнтаў і за наступныя 13 каляндарных тыдняў – 75 працэнтаў базавай велічыні беспрацоўным, якія на працягу 12 месяцаў, якія папярэднічалі рэгістрацыі ў якасці беспрацоўных, мелі аплатную працу (даход) менш за 12 каляндарных тыдняў, а таксама беспрацоўным пасля працяглага перапынку ў працы (больш за 12 месяцаў) пры наяўнасці ў іх стажу працы не менш за адзін год;

за першыя 13 каляндарных тыдняў – у памеры 85 працэнтаў і за наступныя 13 каляндарных тыдняў – 70 працэнтаў базавай велічыні беспрацоўным, якія ўпершыню шукаюць працу, а таксама шукаюць працу пасля працяглага перапынку пры наяўнасці ў іх стажу працы менш за адзін год.>

Беспрацоўным, якія атрымліваюць пенсіі, дапамогі (за выключэннем дзяржаўных дапамог сем’ям, якія выхоўваюць дзяцей), дапамога па беспрацоўі прызначаецца ў памеры розніцы паміж памерам атрымоўванай пенсіі, дапамогі і памерам дапамогі па беспрацоўі, вызначаным гэтым Законам.

Тэрмін выплаты дапамогі па беспрацоўі не можа перавышаць 26 каляндарных тыдняў на працягу кожнага 12-месячнага перыяду, вылічанага з дня рэгістрацыі ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне (за выключэннем выпадкаў, прадугледжаных гэтым Законам).

У выпадку, калі беспрацоўным пры рэгістрацыі адмоўлена ў назначэнні дапамогі па беспрацоўі, гэта дапамога можа прызначацца пры ўмове выканання імі аплатных грамадскіх работ і адпрацоўкі на ўказаных работах не менш як 22 сумарныя рабочыя дні на падставе пісьмовай заявы беспрацоўнага. Дапамога ў гэтым выпадку выплачваецца па рашэнню органаў па працы, занятасці і сацыяльнай абароне з дня прыняцця рашэння аб назначэнні дапамогі па беспрацоўю ў наступным парадку: за першыя 13 каляндарных тыдняў – у памеры 100 працэнтаў і за наступныя 13 каляндарных тыдняў – 75 працэнтаў базавай велічыні.

Беспрацоўным, стаж працы якіх у адпаведнасці з заканадаўствам дае права на пенсію па ўзросце, у тым ліку на льготных умовах, тэрмін выплаты дапамогі па беспрацоўі, вызначаны часткай пятай гэтага артыкула, павялічваецца за кожны год працы, які перавышае ўказаны стаж, на дзве каляндарныя тыдні, выплата дапамогі па беспрацоўі за якія ўстанаўліваецца ў памеры, роўнай дапамозе па беспрацоўі за апошнія 13 каляндарных тыдняў з 26-тыднёвага перыяду для адпаведных катэгорый беспрацоўных, вызначаных часткай трэцяй гэтага артыкула.
Беспрацоўным, якія маюць права на дапамогу па беспрацоўі на працягу 52 каляндарных тыдняў, па прапанове органаў па працы, занятасці і сацыяльнай абароне пры адсутнасці магчымасці для працаўладкавання замест дапамогі па беспрацоўі з іх згоды назначаецца датэрмінова пенсія па ўзросту, але не раней як за адзін год да дасягнення ўстаноўленага заканадаўствам узросту. Фінансаванне расходаў, звязаных з выплатай пенсіі да дасягнення грамадзянамі агульнаўстаноўленага пенсіённага ўзросту, ажыццяўляецца за кошт сродкаў дзяржаўнага фонду садзейнічання занятасці.

Стаж працы для прызначэння дапамогі па беспрацоўі вызначаецца ў адпаведнасці з заканадаўствам аб пенсійным забеспячэнні.

Памер дапамогі па беспрацоўі дзяржаўным служачым, звольненым у сувязі з ліквідацыяй дзяржавынага органа, скарачэннем колькасці або штата работнікаў і зарэгістраваным ва ўстаноўленым парадку беспрацоўнымі, вызначаецца ў адпаведнасці з заканадаўствам аб дзяржаўнай службе. Грамадзянам, звольненым з ваеннай службы, з органаў унутраных спраў, Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь, органаў фінансавых расследаванняў Камітэта дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь, органаў і падраздзяленняў па надзвычайных сітуацыях у сувязі з ліквідацыяй арганізацыі, скарачэннем колькасці або штата работнікаў, па стане здароўя або іншым паважлівым прычынах без права на пенсію і зарэгістраваным ва ўстаноўленым парадку беспрацоўнымі, дапамога па беспрацоўю выплачваецца ў памеры 60 працэнтаў грашовага забеспячэння па апошняй пасадзе на дзень звальнення на працягу 26 каляндарных тыдняў.
Выплата дапамогі па беспрацоўі захоўваецца ў перыяд выканання беспрацоўным аплатных грамадскіх работ , а таксама часовай працы, аб якой загадзя апавешчаныя органы па працы, занятасці і сацыяльнай абароне.

Беспрацоўным, якія маюць на ўтрыманні дзяцей ва ўзросце да 14 гадоў або дзіцяці-інваліда да 18 гадоў, памер дапамогі павялічваецца на 10 працэнтаў, а пры наяўнасці трох і больш дзяцей (двух і больш дзяцей-інвалідаў) названага ўзросту – на 20 працэнтаў .

Памер дапамогі па беспрацоўі падлягае індэксацыі ў парадку, устаноўленым заканадаўствам.

Зварот спагнання на дапамогу па беспрацоўі ажыццяўляецца ў парадку, устаноўленым заканадаўствам.

Дапаможнік па беспрацоўі выплачваецца не радзей як адзін раз у месяц пры ўмове яўкі беспрацоўных ва ўстаноўленым парадку ў органы па працы, занятасці і сацыяльнай абароне.