Вядомы чэшскі эканаміст А. Шык адзначаў: «Нельга прымірыць інтарэсы людзей, калі адны з іх валодаюць усімі матэрыяльнымі дабротамі, усімі сродкамі вытворчасці і прадметамі спажывання, а значыць, і задавальняюць усе свае патрэбы за кошт іншых». Але прыміраць інтарэсы, няхай гэта і складана, неабходна, і асновай для прымірэння інтарэсаў работнікаў і наймальніка служыць калектыўная дамова.
У цяперашні час калектыўная дамова носіць характар лакальнага нарматыўнага прававога акта, закліканага служыць своеасаблівым «унутраным працоўным кодэксам» для працаўнікоў і наймальнікаў у пэўнай арганізацыі. Ён з’яўляецца актам непасрэднага ўдзелу працоўных калектываў у прававым рэгуляванні працы работнікаў гэтай вытворчасці, у стварэнні лакальных норм працоўнага права і ў кіраванні арганізацыяй.
Ужо многія наймальнікі прызналі неабходнасць заключэння калектыўнага дагавора і ацанілі па заслугах эфектыўнасць рэгулявання сацыяльна-працоўных пытанняў шляхам яго прыняцця. Так, яго наяўнасць дазваляе арганізацыі стабілізаваць адносіны з працоўным калектывам, знізіць сацыяльную напружанасць і, прытрымліваючыся балансу інтарэсаў – дасягнуць згоды бакоў.
Умовы, нормы калектыўнай дамовы абавязковыя для арганізацыі, дзе ён заключаны. Ён з’яўляецца эфектыўным спосабам вырашэння вытворчых і сацыяльна-бытавых задач працоўнага калектыву, уяўляе сабой адну з форм рэалізацыі паўнамоцтваў працоўнага калектыву ў кіраўніцтве арганізацыі. Ён таксама служыць стабілізатарам правоў наймальніка і работнікаў на працягу тэрмінаў свайго дзеяння, з’яўляецца адным са спосабаў спалучэння дзяржаўнага кіравання з самастойнай ініцыятывай работніка.
Чаму калектыўная дамова патрэбная наймальніку?
Наяўнасць калектыўнай дамовы – прыкмета сучаснай арганізацыі з празрыстымі і зразумелымі «правіламі гульні» ў працоўнай сферы, прыкмета арганізацыі, якая клапоціцца аб сваім кадравым патэнцыяле. Чым вышэй узровень сацыяльнай падтрымкі працаўнікоў, тым стабільней калектыў, вышэй адказнасць кожнага за канчатковыя вынікі працы арганізацыі.