Сёння, 22 чэрвеня, ля помніка “Ахвярам фашызму” ў Барысаве адбыўся мітынг-рэквіем, прымеркаваны да Дня ўсенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны і генацыду беларускага народа.
85 гадоў таму, 22 чэрвеня 1941 года, пачалася Вялікая Айчынная вайна, якая стала адной з самых трагічных старонак у гісторыі Беларусі і адначасова прыкладам бяспрыкладнай мужнасці яе народа. З першых дзён акупацыі на беларускай зямлі гітлераўцы і іх памагатыя паслядоўна праводзілі палітыку генацыду і выпаленай зямлі. Слядамі гэтай палітыкі сталі знішчаныя гарады і вёскі, шматлікія карныя аперацыі, лагеры смерці, гета, турмы, масавыя расстрэлы і публічныя пакаранні.
Нягледзячы на жорсткасць ворага, беларускі народ аказаў магутнае супраціўленне. Салдаты, партызаны, падпольшчыкі і працаўнікі тылу праявілі неверагодную стойкасць, мужнасць і самаахвярнасць. Дзякуючы іх подзвігу і згуртаванасці народа, які адмовіўся скарыцца захопнікам, вораг быў зламаны.
У скверы па вуліцы Чапаева сабраліся дзясяткі барысаўчан з адной агульнай мэтай: ушанаваць памяць мірных жыхароў, воінаў і ўсіх тых, чые жыцці бязлітасна абарвала вайна.
Удзел у мерапрыемстве прынялі першы намеснік старшыні Барысаўскага райвыканкама Мікалай Швайбовіч, намеснік старшыні Барысаўскага райвыканкама Ягор Мандрык, біскуп Барысаўскі і Мар’інагорскі Амуросій, выконваючы абавязкі камандуючага войскамі Паўночна-заходняга аператыўнага камандавання генерал-маёр Вадзім Шадура, начальнік 72 Гвардзейскага аб’яднанага навучальнага цэнтра падрыхтоўкі прапаршчыкаў і малодшых спецыялістаў гвардыі палкоўнік Аляксандр Агейчык, малалетнія вязні фашысцкіх канцлагераў, дэпутаты Барысаўскага раённага Савета дэпутатаў, кіраўніцтва Барысаўскага раённага выканаўчага камітэта і іншыя.
У гады нацысцкай акупацыі на тэрыторыі Беларусі было знішчана не менш як 3 млн мірных грамадзян і ваеннапалонных, сагнана ў нямецкае рабства пад пагрозай смерці больш як 380 тыс. чалавек, з якіх многія загінулі ў выніку невыносных умоў працы, пазбаўленняў і катаванняў.
Беларусь памятае. Памятае кожнага, чыё жыццё забрала вайна. Памятае подзвіг народа, які выдужаў, нягледзячы на нечалавечыя выпрабаванні. І пакуль жывая гэтая памяць, жывая і падзяка тым, каму мы абавязаны сваім сучаснасцю.
Дар’я ДАРОШАВА, фота Вольгі ЦЫБУЛЬКА
